Timmerhuis

Het Timmerhuis, ontworpen door OMA, huisvest gemeentelijke diensten, kantoren en woningunits. Het architectenbureau heeft een modulair gebouw gecreëerd met een repetitie van units welke geleidelijk omhoog lopen van de straat naar de twee onregelmatige pieken. De compositie van het gebouw bestaat uit verschillende cellen die gezamenlijk een indrukwekkend en complex volume vormen.

De innovatieve structuur van het Timmerhuis genereert een maximale efficiency en diversiteit, zowel in de constructie als in het programma. Zo kunnen de units naar wens worden ingezet als kantoor- of woonruimte. Groene terrassen op de hoger gelegen verdiepingen maken woningen met een tuin in het hart van het hoogstedelijke Rotterdam mogelijk. Op straatniveau vormt de structuur van het gebouw een genereuze open ruimte, met overhangende modules die aanmoedigen tot een actieve relatie tussen het Timmerhuis en de stad.

Het programma van eisen stelde dat het Timmerhuis het meest duurzame gebouw van Nederland zou moeten worden. Dit doel kon OMA bereiken door het kernconcept van flexibiliteit in te zetten met daarbij de toepassing van twee grote atriums die als de longen van het gebouw fungeren. De ruimtes in de atria zijn verbonden met een klimaatsysteem dat in de zomer warmte en in de winter kou opslaat, dat naar gelang de vraag kan worden gebruikt voor de verwarming of koeling van het gebouw. De drievoudige glazen gevelwand maakt gebruik van hi-tech doorzichtige isolatie met een ongekende energie-efficiëntie.

In plaats nog een statement toe te voegen aan de Rotterdamse historie vol met revisionistische planning en een kakofonie aan architectuurstijlen, poogt het ambigue volume van het Timmerhuis een relatie aan te gaan met de omringende bestaande gebouwen. De as tussen het stadhuis en het postkantoor kruist met de symmetrieas van het Timmerhuis. Het Timmerhuis schikt zich naar het naastgelegen Stadtimmerhuis door het toepassen van dezelfde verdiepingshoogtes, daarbij wordt een relatie aangegaan met het karakter van het omliggende Laurenskwartier door de plinthoogte van 20 meter.

OMA

OMA is een leidende internationale bureau voor architectuur, stedenbouw en cultureel onderzoek. Gebouwen en masterplannen over de hele wereld benadrukken intelligente vormen en nieuwe mogelijkheden voor inhoud en dagelijks gebruik. Het bureau wordt geleid door zeven partners: Rem Koolhaas, Reinier de Graaf, Ellen van Loon, Shohei Shigematsu, Iyad Alsaka, David Gianotten en managing partner Victor van der Chijs. OMA heeft ongeveer 220 mensen van meer dan 35 verschillende nationaliteiten in dienst. Het bureau kreeg bekendheid na een serie van grensverleggende ontwerpen voor grote prijsvragen: Uitbreiding Tweede Kamer (1978), Koepelgevangenis Panopticum (1980), Pard de la Villet, Parijs (1982), ZKM, Karlsruhe (1989), Tres Grande Bibliotheque and Two Libraries for Jussieu University, Parijs (1993). Gedurende deze vormingsjaren heeft OMA ook ambitieuze projecten gerealiseerd, variërend van privé woningen tot grootschalige stedenbouwkundige plannen.